عوامل خطر سرطان مقعد چیست؟
اگر سرطان مقعد گسترش نیافته است معمولاً شیمی درمانی انجام میشود. این بدان معناست که بیشتر افراد مبتلا به سرطان مقعد نیازی به جراحی ندارند...
سرطان مقعدی نوعی سرطان نادر است که برروی مقعد تاثیر میگذارد. مقعد جایی است که روده شما به قسمت خارجی بدن متصل میشود، سرطان مقعد میتواند در هر قسمت از مقعد شروع شود و میزان جدی بودن سرطان مقعد به محل شروع، بزرگی، شیوع و سلامت عمومی شما بستگی دارد.
سرطان مقعد ناشی است از سلول های اطراف مقعد و دهانهی مقعد و یا درون کانال مقعد. سرطان مقعد غالبا از نوع سرطان سلولی فلسی (که شامل سرطان هایی است به نام موکوپیدرموئید، بازالوئید، اپیدرموئید و کلاکوژنیک که همگی به یک روش درمان میشوند) میباشد. سرطان های نادر دیگری هم در کانال مقعد رخ میدهند مثل دو نوع: تومور استرومال دستگاه گوارش (GIST) و ملانوم که هر یک جداگانه نیاز به مشورت و درمان مناسب دارند. ضمنا تومور میتواند بر پوست در حدود 5 سانتیمتری بیرون مقعد ایجاد شود، به نام سرطان پری آنال که درمان آن مشابه درمان سرطان پوست میباشد.
همچنین ببینید:
سرطان مقعد معمولا با یکی از معمول ترین بیماری های مقاربتی یعنی عفونت ویروس پاپیلومای (HPV) در ارتباط است.
علائم سرطان مقعد میتواند شامل موارد زیر باشد:
- خونریزی از پایین
- خارش و درد در اطراف مقعد
- توده های کوچک در اطراف و داخل پایین
- ترشحات مخاطی از پایین
- هنگام کنترل، مشکل پوستی دارید (بی اختیاری روده)
- نیاز به پیو اغلب با ضعف های شل و روانتر
سرطان مقعد ممکن است هیچ علائمی نداشته باشد، یا تشخیص آن دشوار باشد. علائم سرطان مقعد غالبا مشابه بواسیر و شقاق مقعد که شرایط معمول و کمتر جدی است
چه کسانی بیشتر به سرطان مقعد مبتلا میشوند؟
بیشتر سرطان های مقعدی در اثر عفونتی بنام ویروس پاپیلومای انسانی (HPV ) ایجاد میشوند.
HPV را میتوانید از طریق موارد زیر انتقال دهید:
- هرگونه تماس پوست به پوست در ناحیه تناسلی
- رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی
- به اشتراک گذاشتن اسباب بازی های جنسی
سرطان مقعد نادر است. بیشتر افراد مبتلا به HPV به سرطان مبتلا نخواهند شد.
چگونه خطر ابتلا به سرطان مقعد را کاهش دهیم:
شما همیشه نمیتوانید از سرطان مقعد جلوگیری کنید. واکسیناسیون HPV یکی از بهترین راه ها برای محافظت در برابر سرطان مقعد است.
واکسن HPV به تمام کودکان 12 تا 13 ساله ارائه میشود. به محافظت در برابر سرطان های ناشی از HPV و همچنین زگیل های تناسلی کمک میکند. همچنین تغییرات سالم وجود دارند که میتوانید برای کاهش احتمال ابتلا به سرطان مقعد انجام دهید.
عوامل خطر زای سرطان مقعد:
سن: افراد بالای 55 سال یا حتی در جوانان بخاطر رعایت نکردن موارد جنسی ممکن است بیشتر رخ دهد.
رابطه جنسی مقعدی: بین خانم و آقا به یک اندازه خطر آفرین است.
بیماری های مقاربتی: چند شریک جنسی داشتن
سیگار: مواد شیمیایی که تحریک کننده هست
ضعف سیستم ایمنی: اشخاصی که سیستم ایمنی بدنشان تضعیف شده، مثلا بهدلیل پیوند عضو یا عفونت HIV در خطر زیاد میباشند.
التهاب مزمن: احتمال بروز سرطان در ناحیه ملتهب برای کسانی که فیستول یا زخم باز مقعد به مدت طولانی دارند زیاد است.
پرتو لگن: کسانی که بخاطر سرطان رکتوم، پروستات، مثانه یا رحم تحت درمان پرتو قرار گرفته اند.
درمان سرطان مقعد:
سرطان مقعد غالباً در مراحل اولیه قابل درمان است.
درمان شما برای سرطان مقعد به موارد زیر بستگی دارد:
اندازه سرطان
مکان غده
میزان گسترش
سلامت عمومی شما
درمان اصلی سرطان مقعد ترکیبی از رادیوتراپی و شیمی درمانی است که به آن شیمی درمانی میگویند.
سایر درمان ها شامل شیمی درمانی یا رادیوتراپی به تنهایی و جراحی است.
تیم مراقبت ویژه که از شما مراقبت میکند:
در طول و بعد از هرگونه معالجه، معاینات منظم خواهید داشت. ممکن است آزمایش و اسکن نیز انجام دهید.
همچنین ببینید:
شیمی درمانی و رادیوتراپی:
برای درمان سرطان مقعد، شیمی درمانی و رادیوتراپی اغلب با هم استفاده میشوند. این غالباً شیمی زدایی نامیده میشود.
در پرتودرمانی از پرتو های پرانرژی برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده میشود.
شیمی درمانی دارویی است که برای از بین بردن سلول های سرطانی مصرف میشود.
اگر سرطان مقعد گسترش نیافته است معمولاً شیمی درمانی انجام میشود. این بدان معناست که بیشتر افراد مبتلا به سرطان مقعد نیازی به جراحی ندارند.
آزمایشات اصلی برای سرطان مقعد
اگر پزشک عمومی شما را به یک متخصص ارجاع دهد، ممکن است چند آزمایش و اسکن برای بررسی سرطان مقعد داشته باشید.
آزمایشاتی که انجام میدهید به علائم شما بستگی دارند.
این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:
آزمایش خون
قراردادن یک لوله نازک با دوربین و نوردر پایین مقعد برای بررسی هر گونه تغییر
گرفتن نمونه کوچکی از مقعد (بیو پسی)
توجه: مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد. از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.
منابع:
nhs
دیدگاه تان را بنویسید