فروشگاه دیابت مال
کد خبر: 1759

علائم، تشخیص و درمان خانگی نقرس

نقرس یک اصطلاح کلی برای انواع شرایط ناشی از تجمع اسید اوریک است. این تجمع معمولاً روی پاها تأثیر می گذارد. در صورت ابتلا به نقرس، تورم و درد در مفاصل انگشت شست رخ می دهد. برخی افراد اسید اوریک بیش از حد در خون خود دارند اما هیچ علامتی ندارند که به آن هیپراوریسمی می گویند...

نقرس چیست؟

نقرس نوعی آرتریت رایج است که باعث درد شدید، تورم و سفتی در مفاصل می شود. معمولاً مفصل انگشت شست پا را درگیر می کند که به نام مفصل متاتارسوفالانژیال شناخته می شود. علت اصلی آن وجود اسید اوریک بیش از حد در بدن است.

علائم، تشخیص و درمان خانگی نقرس

 

نقرس بیش از 3 میلیون آمریکایی را تحت تاثیر قرار می دهد که شایع ترین شکل آرتریت التهابی در مردان است؛ اما زنان پس از یائسگی نرخ بالاتری در ابتلا به نقرس دارند.

حملات نقرس می تواند به سرعت ایجاد شده و به مرور زمان تکرار شود. این کار به آرامی به بافت در ناحیه التهاب آسیب رسانده و بسیار دردناک است. فشار خون بالا، بیماری قلبی عروقی و چاقی از عوامل خطر نقرس به شمار می روند.

 

درمان نقرس

هیپراوریسمی، که در آن اسید اوریک بیش از حد در بدن وجود دارد، علت اصلی نقرس است.

معمولاً این بیماری را با داروهای تجویزی درمان می گردد. این داروها می توانند به درمان علائم حملات نقرس، پیشگیری از تشدیدهای بعدی و کاهش خطر عوارضی مانند سنگ کلیه و توفوس کمک کنند. توفوس به زمانی اطلاق می‌شود که کریستال‌ها توده‌هایی را تشکیل می‌دهند که در اطراف نواحی آسیب‌دیده ایجاد می‌شوند.

داروهای رایج شامل داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و کورتیکواستروئیدها، یکی دیگر از داروهای ضد التهابی است. این موارد تورم و درد را در نواحی تحت تاثیر نقرس کاهش می دهند.

فرد ممکن است از داروهایی برای کاهش تولید اسید اوریک یا بهبود توانایی کلیه در حذف اسید اوریک از بدن استفاده کند.

بدون درمان، حمله حاد نقرس بین 12 تا 24 ساعت پس از شروع در بدترین حالت خود خواهد بود. فرد ممکن است انتظار داشته باشد که طی 1 تا 2 هفته بدون درمان بهبود یابد، اما ممکن است در این دوره درد قابل توجهی وجود داشته باشد.

همچنین ببینید:

نقرس نخاعی؛علت، علائم و درمان آن

 

آزمایش و تشخیص

تشخیص نقرس اغلب ممکن است سخت باشد، زیرا علائم آن مشابه علائم سایر بیماری ها است. در حالی که هیپراوریسمی در اکثر افرادی که به نقرس مبتلا می شوند رخ می دهد، ممکن است در طول تشدید بیماری وجود نداشته باشد. در نتیجه، فرد برای تشخیص نیازی به هیپراوریسمی ندارد.

سطوح بالای اسید اوریک در خون افراد یا کریستال های اورات در مایع مفصلی آنها معیارهای اصلی تشخیصی برای نقرس است.

برای ارزیابی این موضوع، روماتولوژیست آزمایش خون انجام می دهد و همچنین ممکن است مایع را از مفصل آسیب دیده برای آزمایش بگیرد.

علاوه بر این، آنها می توانند با استفاده از اسکن اولتراسوند، کریستال های اورات را در اطراف مفاصل یا درون رشد پیدا کنند. اشعه ایکس نمی تواند نقرس را تشخیص دهد، اما متخصصان ممکن است از آن برای رد علل دیگر استفاده کنند.

از آنجایی که عفونت‌های مفاصل نیز می‌توانند علائم مشابهی برای نقرس ایجاد کنند، پزشکان می‌توانند هنگام انجام آزمایش مایع مفصلی به دنبال باکتری باشند تا علت باکتریایی را رد کنند.

 

انواع نقرس

مراحل مختلفی وجود دارد که از طریق آن نقرس پیشرفت می کند.

همچنین ببینید:

انواع آرتریت و درمان آن

 

هیپراوریسمی بدون علامت

فرد ممکن است سطح اسید اوریک را بدون هیچ علامت ظاهری افزایش دهد. در حالی که افراد در این مرحله نیازی به درمان ندارند، سطوح بالای اسید اوریک در خون می‌تواند باعث آسیب بافت شود.

 

نقرس حاد

این مرحله زمانی اتفاق می افتد که کریستال های اورات در مفصل به طور ناگهانی باعث التهاب حاد و درد شدید می شوند. این حمله ناگهانی ممکن است بین 3 روز تا 2 هفته زمان ببرد. رویدادهای استرس زا در زندگی و مصرف بیش از حد الکل ممکن است در تشدید آن موثر باشند.

 

نقرس اینتروال

این مرحله دوره بین حملات نقرس حاد است. با پیشرفت نقرس فرد، این فواصل کوتاه تر می شوند. در بین این دوره‌ها، بلورهای اورات ممکن است به تجمع در بافت ادامه دهند.

 

نقرس توفاسه مزمن

نقرس توفاسه مزمن ناتوان کننده ترین نوع نقرس است و ممکن است منجر به آسیب دائمی به مفاصل و کلیه ها شود. در این مرحله افراد ممکن است به آرتریت مزمن مبتلا شوند و در نواحی سردتر بدن، مانند مفاصل انگشتان، توفوس ایجاد گردد.

نقرس توفاسه مزمن معمولاً پس از چندین سال رخ می دهد. بعید است افرادی که درمان مناسب دریافت می کنند تا این مرحله پیشرفت کنند.

 

نقرس کاذب

یکی از شرایطی که متخصصان به راحتی با نقرس اشتباه می گیرند، رسوب پیروفسفات کلسیم است که به عنوان نقرس کاذب شناخته می شود. علائم نقرس کاذب بسیار شبیه به نقرس است، اگرچه تشدید آن معمولاً شدت کمتری دارد.

تفاوت عمده بین نقرس و نقرس کاذب این است که مفاصل توسط کریستال های پیروفسفات کلسیم به جای کریستال های اورات تحریک می شوند. نقرس کاذب به درمان های متفاوتی نسبت به نقرس نیاز دارد.

 

علل نقرس

هیپراوریسمی، بیش از حد اسید اوریک در خون، علت اصلی نقرس است.

بدن در طی تجزیه پورین ها اسید اوریک تولید می کند. این موارد ترکیبات شیمیایی هستند که به مقدار زیاد در برخی غذاها مانند گوشت، مرغ و غذاهای دریایی یافت می شوند.

به طور معمول اسید اوریک در خون حل شده از طریق کلیه ها و دفع ادرار؛ خارج می شود. در صورت تولید بیش از حد اسید اوریک یا عدم دفع آن، تجمع کرده و کریستال‌های سوزنی‌مانند را تشکیل دهد. این موارد باعث التهاب و درد در مفاصل و بافت اطراف می شوند.

 

عوامل خطر:

 

عوامل متعددی می توانند احتمال هیپراوریسمی و نقرس را افزایش دهند، از جمله موارد زیر:

  1. سن: نقرس در افراد مسن بیشتر رایج است و به ندرت کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد.
  2. جنسیت: در افراد زیر 65 سال، نقرس چهار برابر در مردان نسبت به زنان بیشتر شایع است. این نسبت در افراد بالای 65 سال اندکی کاهش می یابد.
  3. ژنتیک: سابقه خانوادگی نقرس می تواند احتمال ابتلای فرد به این بیماری را افزایش دهد.
  4. سبک زندگی: مصرف الکل در حذف اسید اوریک بدن اختلال ایجاد می کند. داشتن یک رژیم غذایی با پورین بالا نیز باعث افزایش میزان اسید اوریک در بدن می شود. در کل این دو موارد می تواند منجر به نقرس شود.
  5. قرار گرفتن در معرض سرب: مطالعات ارتباط بین قرار گرفتن در معرض مزمن سرب و افزایش خطر ابتلا به نقرس را نشان داده اند.
  6. داروها: برخی داروها می توانند سطح اسید اوریک را در بدن افزایش دهند؛ که شامل برخی از دیورتیک ها و داروهای حاوی سالیسیلات است.
  7. وزن: اضافه وزن یا چاقی و داشتن سطوح بالای چربی احشایی بدن با افزایش خطر ابتلا به نقرس ارتباط دارد. اضافه وزن یا چاقی نمی تواند به طور مستقیم باعث این بیماری شود.
  8. سایر مشکلات پزشکی: نارسایی کلیه و سایر شرایط کلیوی می تواند توانایی بدن در دفع مواد زائد را کاهش داده و منجر به افزایش سطح اسید اوریک شود. سایر شرایط مرتبط با نقرس شامل فشار خون بالا و دیابت است.

 

علائم نقرس

علامت اصلی نقرس درد شدید مفاصل است که با التهاب و ناراحتی همراه است.

این عارضه اغلب بر انگشت شست پا تاثیر می گذارد، اما می تواند در قسمت جلوی پا، مچ پا، زانو، آرنج، مچ دست و انگشتان نیز رخ دهد.

 

عوارض نقرس

در برخی موارد، نقرس می تواند به شرایط شدیدتری تبدیل شود، از جمله سنگ کلیه یا نقرس مکرر.

 

نکات پیشگیری از نقرس

 

روش های سبک زندگی و رژیم غذایی زیادی وجود دارد که فرد می‌تواند در مرحله اول از بروز نقرس پیشگیری کند:

  • مصرف مایعات زیاد در حدود 2 تا 4 لیتر در روز حفظ شود
  • اجتناب از الکل
  • حفظ وزن متوسط

 

درمان های خانگی

افراد مبتلا به نقرس با تعدیل آنچه می خورند و می نوشند، می توانند بیماری را کنترل نمایند رژیم غذایی متعادل می تواند به کاهش علائم کمک کند.

کاهش غذاها و نوشیدنی های حاوی پورین بالا برای اطمینان از اینکه سطح اسید اوریک در خون خیلی بالا نمی رود، اولین قدم مهم است.

 

غذاهای سرشار از پورین عبارتند از:

  • گوشت قرمز
  • جگر
  • غذای دریایی

فرد می تواند با محدود کردن مصرف غذاهای غنی از پورین، خطر ابتلا به نقرس را کاهش دهد. با این حال اجتناب از مصرف پورین به طور کلی ضروری نیست. مصرف متوسط ​​اقلام غنی از پورین می تواند به مدیریت سطح اسید اوریک، علائم نقرس و به سلامت کلی رژیم غذایی کمک کند.

نقرس نوعی آرتریت التهابی است در نتیجه افراد با داشتن علائم نقرس، ممکن است از درمان های خانگی عمومی آرتریت بهره مند شود. این موارد شامل تحرک داشتن، حفظ وزن متوسط ​​و انجام تمرینات مناسب و موثر برای حمایت از سلامت مفاصل است.

 

خلاصه کلی

نقرس شکل رایج آرتریت است که مفاصل را تحت تاثیر قرار می دهد. می تواند منجر به درد شدید، تورم و سفتی شود. این بیماری اغلب در مردان شایع است.

هیپراوریسمی زمانی که اسید اوریک بیش از حد در خون فرد وجود دارد، علت اصلی نقرس است.

اگر بدن آنها اسید اوریک بیش از حد تولید کند یا کلیه ها این ماده را به اندازه کافی دفع نکند، ممکن است هیپراوریسمی رخ دهد.

پزشک معمولاً داروهای تجویزی را برای درمان نقرس توصیه می کند که شامل درمان هایی برای کاهش التهاب در مفاصل آسیب دیده و داروهایی برای کمک به تنظیم سطح اسید اوریک می باشد.

افراد می توانند با پرهیز از غذاهای حاوی پورین بالا که بدن به اسید اوریک تبدیل می کند، هیدراته نگه داشتن کافی و اجتناب از الکل، خطر ابتلا به نقرس را کاهش دهند.

 

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

 

منابع:

medicalnewstoday

 

 

 

دیدگاه تان را بنویسید